Se jemi Shqipëtarë, kemi gjithë një besë, jemi gjithë një farë dhe rrojmë me një shpresë. Tema Besë, Shpresë, Shqipëria, Shqiptar
Qeshë diellë, ishnja hënë, u bësh’ uj’ e balt’ e erë, yll e zok e dash kam qënë, po edhe njeri qeshë shumë herë. Tema Gjithçka, Njeri, Rimishërim
Më çdo anë e kërkova, thashë, ku ‘shtë Perëndija? Po me pastaj e mësova, qënka ndaj mej’ e s’e dija! Tema Brendësi, Kërkim, Zot
Ç’sheh është Zot’ i vërtetë, ç’dëgjon është zër’ i tija, gjithë ç’ka e s’ka në jetë, është vetë Perëndija. Tema Gjithçka, Univers, Zot
Njerëzit të gjithë vdesin, po jeta s’mbetet e shkretë, Gjuha, Mëmëdheu mbesin, të patundura për jetë. Tema Atdhe, Gjuhë, Vdekje
Sa na dhemb e shkreta jetë, ndonëse nuk e pëlqejmë, e pandehim të vërtetë, me gjësendi s’e shkëmbejmë! Tema Dhimbje, Jetë, Këmbim
Njeriu lind me ngashërime, rron me hidhërime, heq shumë mundime, vdes me psherëtime. Tema Lindje, Njeri, Vdekje
Gjësendi s’humbetë kurrë, e gjë s’vdes me të vërtetë, mbase ndryshohenë pakë, por janë në këtë jetë, as shtohet, as pakësohet, as prishet gjithësija, vdesën e ngjallenë prapë, si gjith edhe njerëzija. Tema Ndryshim, Njeri, Rimishërim, Vdekje
Zot i madh e i vërtetë, për të ushqyer njerinë, për të zbukuruar dhenë, për të shtuar mirësinë, i dha zjar e flakë djellit, i fali dhe shinë resë, bëri dimërin dhe verën, dhe zemrës s’on’ i dha shpresë. Tema Bukuri, Mirësi, Shpresë, Ushqim
Njeri! puno, mos pusho kurrë, dhe lark nga makutërija. Zëmërën kije të gjerë, mos ki keq, t’ep Perëndija. Tema Babëzi, Bujari, Punë, Zot
Na hyjnë shumë në punë, kafshëtë dhe bagëtija, na i dha në këtë jetë shok’i ndihmës Perëndija; të mos ishte gjë e gjallë, njeriu s’rronte dot në jetë; do të vdiste nga urija, do t’ish lakuriq e shkretë. Tema Kafshë, Nevojë
Mos e ndy shpirtin në jetë, zemërënë mos e lyej, shko n’udhëzët të vërtetë, mos u kthe e mos u thyej. Tema Stoicizëm, Vërtetësi
Të huajt e miqtë, njeriu q’është i uruar, i pret me krahëror hapur e i përcjell të gëzuar. Tema Gëzim, I huaj, Mikpritje, Miqësi
