Ka në botë të tillë shpirtra që zbythen pa pushim si gaforret drejt terreve, që ecin mbrapsht në jetë, në vend që të bëjnë përpara, që përdorin përvojën për të shtuar shëmtitë e tyre, që bëhen vazhdimisht keq e më keq dhe që njollosen gjithmonë e më shumë me damkën e zezë që shkon duke u rritur.
Victor Hugo
1802–1885
